ბროწეული ნაყოფიერების, უკვდავებისა და განახლების სიმბოლო, რომელიც გავრცელებული იყო ხმელთაშუაზღვისპირეთის ხალხებში, ჩვენი აზრით, ქრისტიანულ რელიგიაში უნდა შესულიყო ერთის მხრივ, ძველი აღთქმის, ხოლო მეორეს მხრივ, ელინურ-რომაული სამყაროს გავლენით.

ქვეყნის, ხალხის, ქალაქისა თუ სოფლის კულტურული დონის შესახებ მსჯელობას ყოველთვის იწყებენ მისი გარეგნული იერსახიდან გამომდინარე. ნებისმიერს, ვინც პირველად მოხვდება უცნობ ადგილებში, პირველ რიგში თვალში ეცემა მიწისზედა ნაგებობათა სიმდიდრე-მორთულობანი. ჩვენს ნაშრომში გვინდა ზოგადად წარმოვაჩინოთ სოფელ ხიზაბავრაში გავრცელებულ საცხოვრებელ ნაგებობათა ნაირსახეობანი.

სოფ. ფუტიეთი. ამბროლაურის რაიონი. 2 ივლისი 2000 წ. ინტერვიუ ადგილობრივ მცხოვრებლებთან.

თაბასარანელები ცხოვრობენ სამხრეთ-აღმოსავლეთ დაღესტანში, მდ. ღუბასას წელზე. მათი ენა იბერიულ-კავკასიურ ენათა ოჯახში შემავალი ნახურ-დაღესტნური შტოს ლეზგიურ ენათა ჯგუფს განეკუთვნება. თაბასარანი ხალხში ცნობილა როგორც ტაბარს-ტან, რაც "მთიან მხარეს" ნიშნავს.
მოსახლეობის ტრადიციულ რწმენა წარმოდგენებში (ისლამამდელი) განსაკუთრებული ადგილი აგრარულ კულტებს უკავია. ამჯერად ჩვენი ყურადღება შევაჩერეთ თაბასარანელების ყოფაში დადასტურებულ წმინდა მახვილის კულტზე.