|
ჟურნალი ამირანი. 2005. ნომერი 13 ავტორ(ებ)ი: დოკუმენტი |
ჩერქეზი თავადების მიერ ევროპისა და აზიის სუვერენული მმართველებისადმი გაგზავნილი დამოუკიდებლობის დეკლარაცია |
|
ჟურნალი ამირანი. 2005. ნომერი 13 სომეხთა ეროვნული საბჭოს საქმიანობის ასპექტები საქართველოში ავტორ(ებ)ი: ეკა კვაჭანტირაძე |
1917 წლის ოქტომბრის ბოლშევიკური კონტრრევოლუციური გადატრიალების შემდეგ უფლებამოსილება დაკარგა რუსეთის დროებითი მთავრობის მიერ დანიშნულმა ამიერკავკასიის სამხარეო ხელისუფლების ორგანომ – ამიერკავკასიის განსაკუთრებულმა კომიტეტმა (ოზაკომმა). სამხრეთ კავკასიის ეროვნულმა ძალებმა დაიწყეს ზრუნვა პოლიტიკური თავისუფლებისათვის, ლეგალური ხელისუფლების ორგანოების ფორმირებისათვის, რის გამოხატულებასაც ეროვნული საბჭოების შექმნა წარმოადგენდა. |
|
ჟურნალი ამირანი. 2005. ნომერი 13 კავკასიის ხალხთა ერთობის საკითხის ისტორიისათვის ავტორ(ებ)ი: ლევან ურუშაძე |
კავკასია ოდითგანვე წარმოადგენდა ერთიან, მონათესავე ტომებით (იბერიულ-კავკასიური ტომები) დასახლებულ გეოპოლიტიკურ რეგიონს. რად ღირს თუნდაც ის ფაქტი, რომ ქართულ საისტორიო-ჟამთაღმწერლობით თხზულებათა უპირველესი კრებული "ქართლის ცხოვრება" კავკასიის მოსახლე ტომებს მოიხსენიებს შემდეგი სახელებით: "კავკასნი", "შვილნი კავკასისნი", "ნათესავნი კავკასისნი", "ყოველნი კავკასიის ნათესავნი" და ა.შ. |
|
ჟურნალი ამირანი. 2005. ნომერი 13 უცხოური კაპიტალის როლი ფოთი-თბილისის რკინიგზის მშენებლობაში ავტორ(ებ)ი: ნინო ოთხოზორია |
საქართველოში რკინიგზის მშენებლობა სამრეწველო კაპიტალიზმის განვითარების მძლავრი ფაქტორი გახდა. XIX ს-ის 60-70 იან წლებში რუსეთის მმართველობამ ფოთი-თბილისის რკინიგზის მშენებლობის საკითხი დასვა. ამიერკავკასიაში რკინიგზის გაყვანა რუსეთს დიდ სარგებელს ჰპირდებოდა. რკინიგზით გაადვილდებოდა ჯარების სწრაფი გადაადგილება. რუსეთის არმიის მხედართმთავარი მიიჩნევდა, რომ რკინიგზის გახსნის შემდეგ შავიზღვისპირა გარნიზონი ორ ბატალიონამდე შემცირდებოდა. |