ძვირფასო თანამემამულენო!
აფხაზთა და ქართველთა ძმობა უხსოვარი დროიდან იწყება. ჩვენი საერთო კოლხური წარმოშობა, გენეტიკური ნათესაობა ჩვენს ხალხებსა და ენებს შორის, საერთო ისტორია, საერთო კულტურა გვავალებს დღეს დიდ დაფიქრებას ჩვენი ხალხების მომავალ ბედ-იღბალზე. ჩვენ ერთ მიწა-წყალზე ვცხოვრობდით მუდამ და ერთმანეთის ჭირ-ვარამს ვიზიარებდით. ჩვენ საერთო სამეფო გვქონდა საუკუნეთა განმავლობაში, ერთ ტაძარში ვლოცულობდით და ერთ ბრძოლის ველზე ვიბრძოდით საერთო მტრების წინააღმდეგ.

ქვემო ქართლი სამხრეთ-აღმოსავლეთი საქართველოს სასაზღვრო რეგიონია. იგი მოსახლეობის ეთნიკური სიჭრელით გამოირჩევა, რაც მისი გეოპოლიტიკური მდებარეობისა და საუკუნეთა განმავლობაში მიმდინარე მასობრივი მიგრაციების შედეგია. ქვემო ქართლში ცხოვრობენ: ქართველები, სომხები, თურქმანული წარმოშობის მუსულმანები (ე.წ. აზერბაიჯანელები), რუსები, ბერძნები და სხვა.

საქართველოს სახელმწიფოებრივი ძლიერების საქმეში, დიდი როლი ენიჭება მოკავშირე ქვეყნების არსებობას და მათთან ურთიერთობებს, რაც ამ ქვეყნების ეკონომიკურ და კულტურულ ცხოვრებაზეც აისახება. უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ამ მხრივ ისტორიული გამოცდილებისა და ცოდნის პრაქტიკულ დანიშნულებაში გამოყენებას.

ძვირფასო დებო და ძმებო!
ჩეჩენ, ინგუშ და ქართველ ხალხებს შორის ძმობას, მეგობრობასა და კეთილმეზობლურ ურთიერთობას მრავალსაუკუნოვანი ისტორია აქვს. ჩვენს წინაპრებს არაერთგზის შეუშველებიათ ხელი ერთმანეთისათვის გასაჭირის დროს. გასაჭირი კი ხშირად დაგვტეხია თავს. კავკასიაში შემოსული ყოველი მტერი პირველ რიგში კავკასიელ მკვიდრ ხალხთა გათიშვას და მათ ცალ-ცალკე განადგურებას ცდილობდა. სამწუხაროდ, სხვადასხვა მიზეზის გამო ზოგჯერ ვერ ხერხდებოდა კავკასიელთა შეკავშირება და საერთო მტრის წინააღმდეგ ერთ მუშტად შეკვრა, რითაც მოხერხებულად სარგებლობდნენ დამპყრობლები.