კავკასიოლოგია

1991 წლის პუტჩისწინა პერიოდში ეროვნული ხელისუფლების წინააღმდეგ კრიმინალური ოპოზიციის მიერ წარმოებული ერთ-ერთი პროპაგანდისტული ხრიკი იყო ეგრეთწოდებული "ომი" ქართულ კინემატოგრაფში. ეროვნულ ხელისუფლებას ადანაშაულებდნენ ვითომ ქართული კინოხელოვნების დაკნინებას. ეს უშუალოდ დაუკვშირეს საქართველოს სახელმწიფო კინემატოგრაფის კომიტეტის თავმჯდომარედ "სრულიად საქართველოს წმინდა ილია მართლის საზოგადოების" გამგეობის წევრის, მეცნიერებათა კანდიდატის ბ. გუგუშვილის დანიშვნას და შემდგომ ამ კომიტეტის სახელმწიფო კინოკოპორაციად გარდაქმნას.

საქართველოსთვის აქტუალური არის ფოლკლორული ნაწარმოებების და თარგმნილი ნაწარმოებების სამართლებრივი დაცვის საკითხები. ფოლკლორი წარმოადგენს ხალხურ ზეპირ, პოეტურ (ზეპირსიტყვიერ) შემოქმედებას (ზღაპრები, ლექსები, შაირები, ანდაზები, გამოცანები და სხვ). ფოლკლორს განეკუთვნება აგრეთვე ხალხური მუსიკა, ხალხური თეატრალური სანახაობა, ხალხური გამომსახველობითი ხელოვნება. ხალხური შემოქმედება კი ის ნაწარმოებებია, რომლებიც წარმოადგენენ ერის კულტურულ მემკვიდრეობას. ისინი თაობიდან თაობას გადაეცემოდა, იქმნებოდა და იხვეწებოდა დაუდგენელი პირების მიერ. ხალხური შემოქმედება წარმოადგენს ერის, ეთნიკური ჯგუფის მემკვიდრეობას.

ცნობილია, რომ ნაწარმოების ავტორად ჩაითვლება პირი, რომლის ინტელექტუალურ-შემოქმედებითი შრომის შედეგადაც შეიქმნა კონკრეტული ნაწარმოები. ნებისმიერი სახელმწიფო მოწოდებული არის დაიცვას თავისი მოქალაქეების როგორც კერძო საკუთრება, ისე ინტელექტუალურ-შემოქმედებითი ღირებულებები. ასეთი ღირებულებების შექმნა და კულტურის განვითარება კი დამოკიდებული არის მათი დაცვის არსებული სამართლებრივი მექანიზმის რეალურ ფუნქციონირებაზე.

კაცობრიობის დასაბამიდან ადამიანი ქმნის კერპებს, ღმერთებს და სიმბოლოებს. ეს უკანასკნელი ჭეშმარიტი ხელოვნების ნიმუშებს წარმოადგენენ. შეიძლება ითქვას ჩნდება სიმბოლიკის ისტორია. რისი მაგალითიც დღემდე უხვად არის შემორჩენილი მსოფლიოს სხვადასხვა ძველ ქვეყნებში. ეგვიპტელებმა, ბაბილონელებმა, ფინიკიელებმა, ინდიელებმა, სპარსელებმა, ბერძნებმა, ქართველებმა და სხვა ერებმა შექმნეს უმნიშვნელოვანესი კულტურის ნაწარმოებები, როგორც ლიტერატურაში, ისე მუსიკასა და სახვით ხელოვნებაში.